กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 109
“หลี่เจวียน กอดฉันไว้ เราต้องปีนขึ้นไป”
”
หลี่เจวียนชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็โอบรอบคอหลี่เฉิงไว้อย่างแน่นหนาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
หลี่เฉิงใช้มือและเท้าปีนขึ้นไปบนชั้นวางของอย่างรวดเร็ว โดยอาศัยสินค้าเป็นที่กำบังและไปถึงด้านบนของคลังสินค้าโดยไร้สุ้มเสียง
เขาจ้องเขม็งไปที่ฝ้าเพดานที่พังเสียหายเหล่านั้น ในใจคำนวณแผนการขั้นตอนต่อไปอย่างรวดเร็ว
พื้นที่ส่วนนี้ไม่มีการระดมยิงครอบคลุม ขอเพียงแค่ทะลวงฝ้าเพดานได้ เราก็จะหนีออกไปทางด้านบนได้
เขาใช้มือทดสอบความแข็งแรงของฝ้าเพดานอย่างเบามือและพบว่าส่วนที่ชำรุดนั้นค่อนข้างเปราะบาง
“เยี่ยมไปเลย”