กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 72 สี่合院72
เห็นได้ชัดว่านี่เป็นการจงใจยั่วยุเขาอย่างชัดเจน
เมื่อมองดูข้าวในชามที่มีอยู่น้อยนิด แทบจะไม่ได้ครึ่งหนึ่งของปริมาณของคนอื่นเลย
ด้วยความโกรธ หลี่เฉิงจึงกล่าวว่า “เสาจู้ เจ้าทำอะไรอยู่?
เหตุใดอาหารของข้าถึงได้น้อยนัก?”
ทว่าเสาจู้กลับทำหน้าไม่แยแส “ข้าก็ให้แค่นี้ จะกินได้หรือไม่ก็ไม่เกี่ยวกับเจ้า หากเจ้าไม่อยากกิน ก็ไสหัวไป!”
เขากล่าวจบก็หันหลัง พร้อมส่งสัญญาณให้คนถัดไปมาตักอาหาร
หลี่เฉิงไม่ได้ระเบิดอารมณ์ออกมาทันที เพราะเขารู้ดีว่าหากตนแสดงความหัวเสียต่อการดูหมิ่นนี้ ก็จะตรงกับจุดประสงค์ที่อีกฝ่ายต้องการเห็นพอดี
เห็นได้ชัดว่าการกระทำแบบนี้เจาะจงมาที่หลี่เฉิงโดยเฉพาะ ในขณะที่นักเรียนคนอื่นที่เข้าแถวอยู่กลับไม่ได้รับการปฏิบัติเช่นเดียวกัน