เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 69
เมื่อสัมผัสได้ถึงความเจ็บแสบบนแก้ม เสาจู้ก็เตรียมจะสวนกลับ ทว่ากลับถูกหลี่เฉิงคว้าตัวไว้เสียก่อน “ยังไงกัน คิดจะลงไม้ลงมือตบผู้หญิงอย่างนั้นหรือ?”
เมื่อเห็นท่าทีของหลี่เฉิง เสาจู้ก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก เพราะเขารู้ดีว่าตนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่าย ทำได้เพียงข่มความโกรธเอาไว้
อี้จงไห่เองก็ไม่ต้องการมีเรื่องบาดหมางกับหลี่เฉิง จึงฉุดลากเสาจู้ออกจากโรงพยาบาลเซี่ยเหอไป
“ดูท่าละครฉากนี้คงจบลงแล้ว! เราก็ไม่จำเป็นต้องเข้าไปข้างในอีก” หลี่เฉิงมองตามแผ่นหลังของคนทั้งสองไปแล้วหัวเราะกล่าว
“จริงด้วย ครั้งนี้เสาจู้คงถูกใครบางคนวางแผนเล่นงานอีกตามเคย ไม่อย่างนั้นคงไม่ร้องไห้ฟูมฟายเสียใจขนาดนี้หรอก!”
“ไม่ว่าเขาจะร้องไห้หรือไม่ ก็ไม่เกี่ยวกับเรื่องของเรา”
จากนั้นหลี่เฉิงและฉินจิงหรูจึงกลับรถแล้วเดินทางกลับที่พักได้อย่างราบรื่น เช้าวันรุ่งขึ้น หลี่เฉิงปั่นจักรยานมาถึงโรงงานรีดเหล็ก และบังเอิญพบกับเสาจู้และอี้จงไห่ที่กำลังมาทำงานพอดีที่หน้าประตู
“แกมาทำอะไรที่นี่?” เสาจู้ปรายตามองหลี่เฉิงด้วยความดูแคลน “ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่แกควรจะมาโผล่หน้า!”