เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 57
“พ่อหนุ่ม บอกเจ้าไว้นะ อย่าไปบอกใครเชียวล่ะ ข้ามีตำแหน่งที่เก็บสมบัติแห่งหนึ่ง เจ้าอยากลองไปดูไหม?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เฉิงก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะออกมา “ข้าไม่เข้าใจความหมายของคุณ”
“ความหมายของข้าง่ายมาก ข้ารู้ที่อยู่ของสมบัติแห่งหนึ่ง หากเจ้าค้นพบสมบัตินั้น ชีวิตนี้เจ้าก็ไม่ต้องกังวลอะไรอีก!”
“ท่านอาจารย์เพี่ยน คุณล้อข้าเล่นหรือเปล่า? หากมีสมบัติเช่นนั้นจริง จะตกถึงมือข้าได้อย่างไร?” หลี่เฉิงกล่าวพลางหัวเราะ โดยไม่ได้รู้สึกโกรธเคือง
“พวกเจ้าทำไมถึงไม่เชื่อคำพูดของข้านะ?” อาจารย์เพี่ยนดูหงุดหงิดใจ ความจริงเขาแค่ต้องการหาคนไปสำรวจสมบัติด้วยกัน เพราะแผนที่สมบัติในมือของเขาเป็นสิ่งที่สืบทอดมาจากรุ่นก่อน
“ไม่ใช่ไม่เชื่อคำท่าน แต่ข้าเพียงรู้สึกว่า ในเมื่อที่นั่นมีสมบัติ เหตุใดท่านไม่ไปเอามาคนเดียวให้หมดเล่า แบบนั้นไม่ฉลาดกว่าหรือ?” หลี่เฉิงกล่าวหยอกล้อ
ขณะนั้นเอง อาจารย์เพี่ยนก็โน้มตัวเข้าไปใกล้หูของหลี่เฉิง “เจ้าไม่รู้หรอก สมบัติทางฝั่งนั้นมีมากมายนัก ตอนนี้ข้าอายุมากแล้ว ร่างกายก็ไม่เหมือนแต่ก่อน กำลังมองหาคนหนุ่มแน่นพอที่จะไปช่วยข้า! ข้าเห็นว่าเจ้าดูพึ่งพาได้ ข้าสามารถรับประกันกับเจ้าได้ว่า ถึงเวลานั้นจะแบ่งสมบัติกันคนละครึ่ง!”
“คุณจะเอาอะไรมาพิสูจน์ว่าทางนั้นมีสมบัติจริง? มีหลักฐานอะไรหรือเปล่า?” เมื่อเห็นสีหน้าเช่นนั้นของเขา ประกอบกับฐานะของเขา หลี่เฉิงก็นึกสงสัยในใจอย่างมาก