เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 55
หลังจากจอดจักรยานเรียบร้อย ทั้งสองก็มาถึงหน้าประตูร้านเหล้าเล็กฮุ่ยเจิน เช่นเดียวกับครั้งก่อน ภายในร้านมีลูกค้าเต็มทุกที่นั่ง
หลี่เฉิงมองลอดหน้าต่างเข้าไป เห็นแต่ใบหน้าที่คุ้นเคย จึงนำทางฉินจิงหรูเดินก้าวใหญ่เข้าไปข้างใน พร้อมกับเอ่ยกับสวีฮุ่ยเจินว่า “เถ้าแก่ ขอเหล้าสองเหลี่ยง!”
สวีฮุ่ยเจินได้ยินเสียงที่คุ้นหูนี้ หัวใจก็อดสั่นไหวไม่ได้ จากนั้นจึงเงยหน้าขึ้นมอง และก็เป็นไปตามคาด นั่นคือหลี่เชิ่ง!
“โอ้ หัวหน้าหลี่ ลมอะไรหอบท่านมาที่นี่กันล่ะ!” สวีฮุ่ยเจินเดินเข้าไปต้อนรับด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า ดูมีความกระตือรือร้นเป็นพิเศษ
ช่วงเวลานี้ เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงใบหน้าที่สนุกสนานของหลี่เฉิงอยู่เสมอ หากไม่ใช่เพราะลูกที่บ้านที่ต้องดูแล เธออาจจะรวบรวมความกล้าไปสารภาพรักกับเขาแล้ว จากแววตาของเขาสามารถรู้สึกได้ว่าหลี่เฉิงคนนี้จะต้องมีอนาคตที่รุ่งโรจน์อย่างแน่นอน!
“ผมก็แค่อยากลิ้มรสเหล้าที่เถ้าแก่หมักไม่ใช่หรือครับ?” หลี่เฉิงหัวเราะ “เอาเหล้าที่มีเอกลักษณ์ที่สุดของที่นี่มาให้ผมสองเหลี่ยง!”
“โธ่ ปากหวานจริงเชียว! ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมอายุยังน้อยถึงได้เป็นเจ้าหน้าที่สำนักงานเขตได้ ราวกับหงส์ท่ามกลางฝูงไก่จริงๆ!” สวีฮุ่ยเจินหัวเราะอย่างมีความสุข
ฉินจิงหรูที่อยู่อีกด้านรู้สึกประหม่าเล็กน้อย เพื่อลดบรรยากาศตึงเครียด จึงเปิดปากแนะนำตัวว่า “เถ้าแก่คะ ฉันคือฉินจิงหรู เป็นเพื่อนที่ดีของพี่หลี่ค่ะ”