เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37
ฉินหวยหรูกวาดสายตามองดูครู่หนึ่ง “ฉันขอตัวกลับก่อนดีกว่าค่ะ มิฉะนั้นหากมีใครมาเห็นเข้า คงต้องเกิดข่าวลือเสียๆ หายๆ แพร่สะพัดไปหมด! แม้ว่าฉันจะไม่ใส่ใจ แต่เพื่อป้องกันไว้ก่อน ฉันกลับบ้านไปก่อนดีกว่าค่ะ!”
ในสายตาที่อาลัยอาวรณ์ของอี้จงไห่ ฉินหวยหรูก็แยกตัวออกจากบ้านไป
ยามนี้ดึกดื่นแล้ว เมื่อเหออวี่สุ่ยทราบข่าวนี้จึงรีบวิ่งกลับห้องของตนเอง หญิงสาวตัวสั่นสะท้านพลางรำลึกถึงคำพูดที่เพิ่งได้ยินเมื่อครู่ เห็นได้ชัดว่าคนพวกนี้วางแผนฮุบทรัพย์สินของตระกูลเหอ เดิมทีจู้จื่อก็กลายเป็นคนน่าเวทนาอยู่แล้ว ไม่นึกเลยว่าจะมีคนที่ไม่คิดจะปล่อยเขาไปอีก!
เมื่อนึกถึงตรงนี้ เหออวี่สุ่ยก็สูดหายใจลึก ไม่ว่าจะอย่างไร เธอเด็ดขาดไม่อนุญาตให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น แต่ตอนนี้จะพึ่งพาใครได้บ้าง? ทันใดนั้น เงาร่างของคนผู้หนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัว! เขาคือหลี่เฉิงนั่นเอง สมัยที่หลี่เฉิงยังอาศัยอยู่ในเรือนสี่ประสานแห่งนี้ แม้ความสัมพันธ์ของเขากับจู้จื่อจะไม่ดีนัก แต่ทว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเหออวี่สุ่ยนั้นกลับดีอย่างยิ่ง อีกทั้งเมื่อครั้งที่พ่อแม่ของหลี่เฉิงล่วงลับ เหออวี่สุ่ยคือคนเดียวในเรือนสี่ประสานที่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือ ดังนั้นหลี่เฉิงจึงรู้สึกขอบคุณเหออวี่สุ่ยเป็นอย่างมาก