เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 32
รออยู่ประมาณห้าชั่วโมง ประตูห้องผ่าตัดจึงเปิดออก แพทย์เดินออกมาด้วยเหงื่อท่วมศีรษะ
อี้จงไห่รีบก้าวเข้าไปถามว่า “คุณหมอ อาการเป็นอย่างไรบ้างครับ? ไม่มีอันตรายถึงชีวิตใช่ไหม?”
แพทย์พยักหน้าแล้วกล่าวว่า “คนไข้รายนี้ถือว่ามีร่างกายที่แข็งแรงทนทาน หากเป็นคนร่างกายอ่อนแอคงต้องทนพิษบาดแผลไม่ไหวไปแล้ว! ขณะนี้พ้นขีดอันตรายถึงชีวิตแล้ว”
“ทว่าอย่างที่คุณทราบ อวัยวะสำคัญของเขาถูกเหยียบจนแหลกละเอียด ต่อไปอาจจะ... เฮ้อ ต้องกลายเป็นขันทีแล้ว คุณต้องทำใจไว้ด้วยนะครับ”
เดิมทีคิดว่าเมื่อได้ยินข่าวเช่นนี้อี้จงไห่จะดูตกใจมาก แต่เขากลับแสดงท่าทีสงบนิ่งยิ่งนัก “ทราบแล้วครับ”
หลังจากแพทย์จากไป ในใจของอี้จงไห่กลับปลื้มปีติอย่างหยุดไม่ได้!
ขอแค่ยังมีชีวิตอยู่ก็ไม่มีปัญหาใหญ่ ส่วนจะใช้ชีวิตได้อย่างปกติหรือไม่ สำหรับอี้จงไห่แล้วไม่สำคัญเลย
เขาถึงกับคิดว่าหากเสาจู้กลายเป็นขันทีก็ถือเป็นเรื่องดี เพราะแบบนี้ในอนาคตย่อมไม่ต้องมีทายาทของตัวเองมารบกวนจิตใจ แล้วเมื่อยามแก่เฒ่าไป เสาจู้ก็จะพึ่งพาอาศัยให้เขาดูแลมากขึ้นกว่าเดิม