เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 27
ขณะนี้ ทั้งสองคนนั่งเผชิญหน้ากัน พลางจิบชาพลางพูดคุยกัน
“แม่ไก่แก่สองตัวนี้กว่าผมจะซื้อมาได้นั้นไม่ง่ายเลย” หลี่เฉิงกล่าว “คุณลุงต้องดูแลไก่ตัวนั้นให้ดี อย่าให้ใครขโมยไปได้เชียว! ในเรือนสี่ประสานแห่งนี้ พวกขโมยขโมยของมีอยู่เยอะมาก! หากคุณลุงเผลอเพียงนิดเดียว ไก่ตัวนี้อาจบินหายไปโดยที่คุณลุงหาตัวคนทำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
คนพวกนี้ความคิดอ่านแพรวพราว บางทียังปกป้องพวกเดียวกันเองอีก!”
ลุงเฉาพูดด้วยสีหน้าไม่แยแส: “หึ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าพวกเขาจะกล้ามายุ่งกับเรื่องของฉัน หากมีคนทำอย่างนั้น ฉันจะสั่งสอนให้หนักเลย ต่อให้เป็นเทวดาหน้าไหนก็ไม่สน!”
หลี่เฉิงยิ้มตอบ: “ผมเพียงแค่เตือนด้วยความหวังดี หากไม่มีใครขโมยย่อมดีที่สุดครับ”
“ได้เวลาแล้ว ผมจะไปยกน้ำซุปไก่มานะ!”
ทั้งสองเห็นน้ำซุปไก่ที่ร้อนฉ่าบนโต๊ะ ต่างก็รู้สึกปลอดโปร่งสบายใจ
แม้แต่ตัวหลี่เฉิงเองยังสังเกตเห็นว่าฝีมือการทำอาหารของเขาพัฒนาขึ้นทุกวันจากการฝึกฝน