เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 8
ฉินหวยหรูพยักหน้า “ฉันเห็นว่าคุณลุงเฉาท่านนั้นค่อนข้างเชื่อฟังหลี่เฉิง หากสามารถทำให้หลี่เฉิงยอมเขียนหนังสือไกล่เกลี่ยได้ ฉันเชื่อว่าปั่งเกิงจะต้องถูกปล่อยตัวออกมาอย่างแน่นอน”
เจี่ยจางซื่อหัวเราะเย็นชา “เจ้าเห็นหรือไม่? ต่อให้หลี่เฉิงไม่กลัวอี้จงไห่ อีกทั้งยังสนิทสนมกับผู้อำนวยการสำนักงานเขตถนน การจะให้เขาเขียนหนังสือไกล่เกลี่ยอะไรนั่น เจ้าคิดว่ามันเป็นไปได้งั้นรึ?”
ฉินหวยหรูใบหน้าเต็มไปด้วยความจนใจและน้ำตาไหลพราก “จะให้ทำอย่างไรได้อีกล่ะคะ? พวกเราไม่มีทางออกอื่นแล้ว! ไม่ว่าก่อนหน้านี้เขาจะทำเรื่องอะไรมา อย่างไรเสียเขาก็เป็นลูกชายแท้ๆ ของเรา ฉันจะทนเห็นเขาต้องทุกข์ทรมานโดยไม่รู้สึกเสียใจได้อย่างไร?”
“ถ้าเช่นนั้นก็ให้เจ้าไปลองดูเองเถิด!” เจี่ยจางซื่อไม่พูดอะไรมาก ตอบกลับอย่างเรียบเฉย
……
ในบ้านหลังใหม่ของหลี่เฉิง ผู้อำนวยการเฉากวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างยิ้มแย้ม “เสี่ยวหลี่ บ้านของเธอสบายจริงๆ! คุณลุงอาวุโสที่บ้านฉันหากมาอยู่ที่นี่ต้องมีความสุขมากแน่ๆ!”
“หากคุณลุงอาวุโสอยู่แล้วมีความสุข ผมเองก็ยินดีครับ
เพียงแต่เมื่ออาศัยอยู่ในเรือนสี่ประสานแบบนี้ ทางที่ดีควรคอยสังเกตพฤติกรรมของพวกเพื่อนบ้านให้มากหน่อย พวกเขาล้วนเป็นคนหน้าเนื้อใจเสือ คาดเดาจิตใจได้ยากครับ!”