เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 四合院2
“ไม่ได้ยินหรือไง?” หลี่เฉิงลุกจากที่นั่งเดินตรงไปหาอี้จงไห่ “ห้องหอเป็นของบ้านข้า เหตุใดข้าต้องให้ผู้อื่นมาอยู่ฟรีๆ ด้วย? ข้าขอคัดค้านข้อเสนอของพวกท่าน!”
“เสี่ยวหลี่เอ๊ย เจ้าอย่าเพิ่งรีบปฏิเสธข้อเสนอของเรานักเลย ลองคิดดูให้ดี การยกเรือนของเจ้าให้แก่ครอบครัวที่ต้องการ สำหรับเจ้าถือว่าได้สร้างกุศลอันยิ่งใหญ่ ชื่อเสียงในเรือนของเจ้าก็จะยิ่งดียิ่งขึ้นไปอีก”
“อีกอย่าง การช่วยเหลือผู้อื่นยังเป็นการแสดงออกถึงคุณธรรมความดีงามตามประเพณีของจีน ซึ่งถือเป็นเรื่องดีที่มีประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่ายไม่ใช่หรือ?” อี้จงไห่กล่าวทั้งรอยยิ้มพลางกวาดสายตามองทุกคนรอบข้างเพื่อเรียกความเห็นใจ
“ข้าว่ามันเป็นเรื่องดีนะ!” เจี่ยจางซื่อเป็นคนแรกที่ขานรับ “เสี่ยวหลี่เอ๊ย สองพี่น้องเจ้าใช้อะไรไม่หมดใหญ่โตขนาดนี้ ดูฝั่งข้าสิ คนหกคนต้องเบียดเสียดกันใช้ชีวิต”
“เจ้าเห็นแล้วคงน่าสงสารใช่ไหมล่ะ ข้าคิดว่าลึกๆ ในใจเจ้าคงปรารถนาที่จะช่วยเหลือพวกเราอยู่แล้ว”
“ถ้าเจ้าทำเช่นนี้ พวกเราย่อมต้องสำนึกในบุญคุณอย่างแน่นอน!”