เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 426 พลังแห่งธนบัตร แสนเรียบง่าย
เสิ่นเซียนนั่งดูข่าวในรถบ้าง อ่านเรื่องชาวบ้านบ้าง เบี่ยงเบนความสนใจไปได้ไม่น้อย จึงรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็วมาก ไม่นานก็กลับถึงบ้าน
เขาเปลี่ยนรองเท้าแล้วเดินเข้าไป ก็เห็นหลิวอี้เฟยเข็นรถเข็นเด็กเดินเล่นอยู่ในห้องนั่งเล่น
เสี่ยวเปาจื่อเพิ่งคลอด อากาศข้างนอกหนาว จึงทำได้แค่พาเดินเล่นในบ้านแบบนี้
รอฤดูใบไม้ผลิปีหน้า พอเสี่ยวเปาจื่อโตขึ้นอีกหน่อย อากาศอุ่นขึ้น ก็ค่อยพาออกไปอาบแดดได้
หลิวอี้เฟยยิ้มให้ “กลับมาแล้วเหรอ”
เสิ่นเซียนพยักหน้า “อืม ฉันออกไปตั้งครึ่งวัน เสี่ยวเปาจื่อร้องไห้ไหม”
หลิวอี้เฟยหัวเราะ “คิดอะไรอยู่ เธอเพิ่งอายุเท่าไรเอง มีฉันอยู่ด้วยจะร้องไห้ได้ยังไง เด็กดีจะตาย”
“ฉันจำไว้แล้วนะ ตอนออกไปข้างนอกก็เอาแต่คิดถึงพวกเธอ แต่เสี่ยวเปาจื่อกลับไม่คิดถึงฉันเลย”
“ฮ่า ๆ ฉันก็ไม่ได้คิดถึงเหมือนกัน”