กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 408 ไม่เป็นไร หม่าตงเหม่ย
เสิ่นเซียนนั่งอยู่กับที่ มองผู้เข้าร่วมประชุมทยอยลุกจากไปทีละคน
สายตาเขาหยุดอยู่ที่คนจากจงอิ่ง ซ่างอิ่ง ซีอิ่ง และบริษัทอื่น ๆ ซึ่งนั่งอยู่ด้านหน้า พวกเขาก็ยังไม่ขยับ
จู่ ๆ เสียงแหบพร่าก็ดังขึ้นข้างตัว
“ผู้กำกับเสิ่น หาเวลาสักวันให้ผมเลี้ยงข้าวคุณได้ไหม”
เสิ่นเซียนหันไปตามเสียง
อีกฝ่ายตาแดงก่ำ สีหน้าอิดโรย
ไม่ใช่แค่ใบหน้า แม้แต่รูปร่างก็ดูแก่ชราลงไปมาก
เสิ่นเซียนพยักหน้าเบา ๆ “ได้ พี่ใหญ่ อย่าลืมดูแลสุขภาพด้วย”
“ฮ่า ๆ ฉันไม่เป็นไร ตกลงตามนี้นะ ถึงเวลาแล้วฉันจะโทรนัด”