กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 ทุกคนมีหน้าที่ปกป้องผลงานคลาสสิก!
ทางตะวันออกเริ่มปรากฏแสงสีขาวนวลของท้องฟ้ายามรุ่งอรุณ แสงอาทิตย์สายหนึ่งพลันสาดขึ้น
แสงแดดบริสุทธิ์โปรยลงบนผืนดิน นำความอบอุ่นมาสู่โลกในฤดูหนาว
เสิ่นเซียนยังไม่ทันลืมตา ก็สัมผัสได้ถึงร่างอุ่นนุ่มในอ้อมแขน ความสุขเอ่อล้นหัวใจ
เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ใบหน้ารูปไข่ที่งดงามจนแทบหยุดหายใจปรากฏในสายตา
ไม่มีสิ่งใดในโลกงดงามไปกว่านี้อีกแล้ว
เสิ่นเซียนเบิกบานใจ จุมพิตลงบนหน้าผากแล้วเอ่ยเสียงนุ่ม
“เชียนเชียน ตื่นได้แล้ว ฟ้าสว่างแล้ว ต้องลุกได้แล้ว”
“ขอนอนอีก…กี่โมงแล้ว?”
หลิวอี้เฟยพึมพำงัวเงีย ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันตรุษจีน