กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 แค้นชิงคนรัก ไม่มีวันอยู่ร่วมฟ้า
หลังห้าทุ่ม ถนนในเมืองจิงเฉิงยังคงมีรถราวิ่งขวักไขว่
ภายในรถ ร่างของเสิ่นเซียนกับหลิวอี้เฟยแนบชิดกันไม่ห่าง
แม้แต่ตอนพักหายใจเป็นครั้งคราว หน้าผากก็ยังแตะกัน แก้มก็แนบชิดกัน
หลิวอี้เฟยเป็นพวกที่ไม่ค่อยเก่งแต่ก็ชอบเล่น พอได้พักหายใจ เธอก็ถามเสิ่นเซียนอย่างซื่อ ๆ
“ทำไมรู้สึกว่านายชำนาญจังเลย ทำไมนายไม่หอบเลย?”
เสิ่นเซียนมองดวงตาคู่งามพร่ามัวของหลิวอี้เฟย ฟังน้ำเสียงอ่อนหวานที่แว่วเข้ามาข้างหู
แววตาของเขาเผยความเอ็นดูและความพึงพอใจอย่างเต็มเปี่ยม
ถ้าพูดถึงเรื่องนี้ เสิ่นเซียนย่อมมีสิทธิ์พูดมากที่สุด