กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 แม่ ช่วยกลับเข้าห้องไปสักพัก
เสิ่นเซียนมองหลิวอี้เฟยที่ทำหน้าเขินปนยิ้มโง่ ๆ แล้วคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เข้าใจว่าในหัวเล็ก ๆ ของเธอกำลังคิดอะไร
แต่เขาไม่ได้พูดออกมา เพียงดื่มด่ำกับช่วงเวลาแสนสงบในขณะนี้
ใบหน้ารูปไข่ละเอียดงดงามของหลิวอี้เฟยเต็มไปด้วยความอ่อนเยาว์ แก้มแดงระเรื่อ ดวงตาหงส์เผยความเขินอาย ริมฝีปากอิ่มชมพูยกขึ้นเล็กน้อย
เสื้อผ้าที่สวมเป็นชุดของเสี่ยวหลงหนี่ รูปร่างอ้อนแอ้นได้สัดส่วน หน้าอกถูกขับให้ดูอวบอิ่ม ผมสลวยยาวถึงเอวบาง
เมื่อสายลมพัดผ่านเป็นครั้งคราว เส้นผมก็พลิ้วไหวราวนกนางแอ่นตกใจ
หลิวอี้เฟยเงยตางามขึ้นเล็กน้อย ถามเสียงนุ่มว่า “คุณกำลังสารภาพรักกับฉันหรือ?”