กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 378 เศษเสี้ยววิญญาณของเว่ยหรูฮว่า ความตกตะลึงของจวนมหาสมบัติ: อัจฉริยะอย่างแท้จริง
“ท่านเจ้าตำหนักกล่าวเกินไปแล้ว” ไป๋เซียนเอ๋อร์ประสานมือพูดว่า
“ยมโลกสืบทอดกันมานานนับไม่ถ้วน ย่อมมีวิธีดำเนินงานที่เหมาะสมที่สุดอยู่แล้ว คงไม่ต้องให้ผู้เยาว์อย่างข้าแนะนำอะไรหรอก”
“ฮ่า ๆ ไม่เป็นไร มีความคิดอะไรก็พูดมาได้เลย” ลู่สวินโบกมือพลางหัวเราะ
“ยมโลกเองก็ต้องการข้อเสนอใหม่ ๆ เหมือนกันนะ”
ที่เขามองไป๋เซียนเอ๋อร์ในแง่ดีขนาดนี้ แน่นอนว่าเป็นเพราะมี [ร่วมงานในแดนเซียน] ปรากฏขึ้นมา บางทีการให้ความสำคัญกับ ‘คนหน้าใหม่’ เหล่านี้ อาจทำให้ยมโลกได้ประโยชน์อย่างคาดไม่ถึงก็ได้
ทั้งสองคุยเล่นกันอีกพักหนึ่ง ก็มีคนพาไป๋เซียนเอ๋อร์ไปเดินดูสิ่งปลูกสร้างต่าง ๆ ในยมโลก