เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 216 ผู้น้อย วาสนาเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะแตะต้องได้! ใครกล้าแตะต้องน้องข้า?!
“เจ้าลิงขนทองล้างแค้นให้กวางน้อยตัวนั้นแล้ว มันฆ่าล้างตระกูลเจียงแห่งเมืองชิงเฉิงไปเลย อ้อ พี่อวิ๋น!” พอพูดถึงตรงนี้ ไป๋เซียนเอ๋อร์ก็กระโดดขึ้นเตียง ประสานมือเลียนเสียงเจ้าลิงขนทองว่า
“ตระกูลเจียงมีอำนาจมาก พอข้าฆ่าล้างตระกูลนั้น ก็เลยถูกยอดฝีมือของกรมปราบอสูรหมายหัว เพื่อเอาชีวิตรอด ข้าเลยบอกว่าเป็นลูกน้องของพี่เสิ่น อีกฝ่ายถึงยอมปล่อยข้าไป ข้าขอขอบคุณพี่เสิ่นไว้ตรงนี้ด้วย! โลกกว้าง หนทางยาวไกล หากมีวาสนา พวกเราคงได้พบกันอีก!”
“พอทำเรื่องไม่ดีขึ้นมาก็นึกถึงข้าเลยนะ” เสิ่นอวิ๋นหัวเราะพลางส่ายหน้า
“คราวหน้าข้าจะจัดการมันเอง!” ไป๋เซียนเอ๋อร์พูดอย่างโมโห
“เจ้าลิงน้อยนั่นรู้ว่าพอข้าได้ยินเรื่องนี้จะต้องจัดการมัน เลยฝากคนอื่นมาบอกข้าแทน”
“ฮ่าๆ ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก” เสิ่นอวิ๋นลูบหัวนาง