เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 212 นักเขียนยันต์และนักปรุงโอสถเข้าสู่ระดับเก้า! ลั่วหงซีทำนครโบราณอวี้เสียสั่นสะเทือน
“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ผู้อาวุโส เมี่ยวหลิงมีเวลา” ถูเมี่ยวหลิงยิ้มหวาน นางรู้ว่าเสิ่นอวิ๋นกลัวนางจะร้อนใจอยากกลับบ้าน ถึงได้พูดเหมือนขอปรึกษากันแบบนี้
‘ผู้อาวุโสช่างใส่ใจจริง ๆ เลย~...’ นางแอบดีใจอยู่ในใจ ก่อนจะเลิกคิ้วแล้วพูดว่า
“ผู้อาวุโส เมี่ยวหลิงไม่รู้ว่าเทือกเขาทิงหลิงอยู่ที่ไหน จะไปสืบที่หอเทียนจีเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”
“ไม่เป็นไร ข้าลองคำนวณดูเอง” เสิ่นอวิ๋นพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ แล้วเปิดแผนที่เกมขึ้นมา
หลังพิมพ์ค้นหาอยู่พักหนึ่ง เขาก็บอกตำแหน่งให้ถูเมี่ยวหลิงรู้
“ที่นั่นน่าจะมีวาสนาที่มรรคาสวรรค์มอบให้ปรากฏขึ้น แต่ถ้ามรรคาสวรรค์รู้ตัว วาสนานั้นก็อาจหายไปได้ เจ้าอย่าหวังมากนักล่ะ”
อย่างไรเขาก็เป็นยอดฝีมือ จะปล่อยให้เรื่องมีช่องโหว่ไม่ได้ ต้องแต่งคำอธิบายไว้หน่อย ไม่อย่างนั้นถูเมี่ยวหลิงไปเสียเที่ยวขึ้นมา คงกระอักกระอ่วนแย่