กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 190 บรรพจารย์วังอรุณโบราณสำแดงเดช! เหล่าอริยะถอยร่น!
‘อืม... บังเอิญอยู่เหมือนกันแฮะ’ เสิ่นอวิ๋นแอบนึกขำ
นั่นเป็นแค่ชื่อปลอมที่ถูเมี่ยวหลิงบอกกับพันธมิตรยันต์เพื่อปกปิดตัวตนเท่านั้น
‘แต่ก็ยังสื่อความหมายได้ไม่ลึกซึ้งเท่าชื่อคุณชายของข้าหรอก!’ หลิงชิงเสวี่ยเม้มปากยิ้ม
‘เสิ่น หมายถึงสายน้ำฮ่าวบนเนิน สื่อถึงความสงบนิ่งและเก็บความรู้สึก ส่วนอวิ๋น หมายถึงเมฆที่เกิดจากไอของขุนเขาและสายน้ำ ให้ความรู้สึกพลิ้วไหว เป็นอิสระ ไม่ยึดติดกับอะไร พอรวมกันก็หมายถึงคนที่ดีพร้อมทั้งภายนอกและภายใน สุขุม ไม่ลนลาน! คุณชายให้ความรู้สึกเช่นนี้กับข้าพอดี เป็นชื่อที่ดีจริง ๆ เหมาะกับท่านเหลือเกิน!’
‘ชื่อข้ามีความหมายแบบนี้ด้วยหรือ?’ เสิ่นอวิ๋นพึมพำในใจ