เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 ถูเมี่ยวหลิงรักษาขา ค่าความรู้สึกดีเต็ม! อับอายขายหน้า
“ข้าจะเหนื่อยอะไรเล่า คราวหน้านายน้อยห้ามเกรงใจกันแบบนี้อีกนะ!” หลิงชิงเสวี่ยเม้มปากบ่นเบา ๆ
นายน้อยทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจเพื่อนางมาตั้งมาก สิ่งที่นางทำแค่นี้จะไปเทียบได้อย่างไร
อีกอย่าง นางก็เป็นฝ่ายสารภาพความรู้สึกกับนายน้อยไปแล้ว พอเขาเกรงใจกันเกินไป นางกลับทำตัวไม่ถูก
“ได้ ๆ ก็ข้าเป็นห่วงเจ้านี่นา” ไม่มีคำพูดหวานหูอะไร แต่พอพูดออกมาก็สัมผัสได้ถึงความจริงใจ ทำให้หลิงชิงเสวี่ยที่กำลังหงอยกลับมาสดใสทันที
เป็นห่วงข้า?!
‘โอ๊ย นายน้อยพูดตรงเกินไปแล้ว... แต่ข้าชอบจังเลย~’ นางแอบดีใจอยู่ในใจ แต่ทำเป็นนิ่งแล้วตอบว่า
“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะนายน้อย ชิงเสวี่ยไม่เหนื่อยเลย!”
อืม ถ้านายน้อยพูดแบบนี้บ่อย ๆ นางคงยิ่งตื่นเต้นกว่านี้อีก!