เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 คุณชายช่างเป็นเทพมนุษย์! มรดกโบราณ, แดนลับเขาฮวากั่ว!
“ฮ่าๆ” เสิ่นอวิ๋นลูบหัวนาง แล้วหยิบสมุนไพรวิญญาณดอกโลหิตมังกรระดับสี่ขั้นกลางกับเถาวัลย์สวรรค์ปฐพีระดับแปดขั้นสูงออกมาจากมือถือ
‘ว้าว! ปราณวิญญาณเข้มข้นมากเลย! ตัวละครที่นายท่านผูกไว้ต้องเก่งมากแน่ๆ!’ ไป๋เซียนเอ๋อร์ตาเป็นประกายขึ้นมาทันที
โดยเฉพาะเถาวัลย์วิญญาณเส้นใหญ่ที่มีปราณวิญญาณอัดแน่น นางเห็นแล้วแทบน้ำลายไหล!
พอเห็นแบบนั้น เสิ่นอวิ๋นก็ใส่ของทั้งสองอย่างเข้าไปในมิติเลี้ยงอสูรอย่างใจกว้าง
“ไม่ต้องเกรงใจ อยู่กับข้าทั้งที จะปล่อยให้เจ้าขาดของดีได้ยังไง!”
“ขอบคุณนายท่าน! ขอกอดหน่อย~!!” ไป๋เซียนเอ๋อร์กอดคอเสิ่นอวิ๋น แล้วเอาหน้าถูแก้มเขาอย่างออดอ้อน
เสิ่นอวิ๋นพูดแซวพลางยิ้ม “ตอนนี้ร่าเริงขนาดนี้ พอแปลงกายแล้วก็กลับเป็นสาวน้อยเงียบๆ อีกละสิ!”
“ไม่ใช่สักหน่อย~...” ไป๋เซียนเอ๋อร์ประท้วง แต่พอนึกภาพตัวเองกระโจนเข้าอ้อมกอดนายท่านหลังแปลงกาย นางก็เขินจนไม่กล้าส่งเสียงอีก
“ไปเถอะ ได้เวลากลับบ้านแล้ว” เสิ่นอวิ๋นเห็นว่าข้างนอกถ้ำมืดแล้ว จึงลุกขึ้นเตรียมออกไป