เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
ทันทีที่คำพูดนี้ดังออกมา ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างตกตะลึง
หวังเฉียงกับจางปิงถึงกับอ้าปากค้างเล็กน้อย สีหน้าราวกับเพิ่งกินของสกปรกเข้าไป
พวกเขาทำงานอยู่ในคณะกรรมการปฏิวัติมานานขนาดนี้ พบเจอบุคคลมากมายทั้งใหญ่และเล็ก แล้วมีใครบ้างที่เจอพวกเขาแล้วไม่หวาดกลัวราวกับหนูเห็นแมว? สายลับศัตรูที่เต็มไปด้วยข้อสงสัยคนนี้กลับกล้าบ้าบิ่นถึงขั้นคิดจะแจ้งเบาะแสพวกเขาอย่างนั้นหรือ?
“คิดให้ดีแล้วหรือยัง?”
หวังเฉียงหรี่ตาลงข่มขู่
ซูเฉียวยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย พลางเลิกคิ้ว “ทำไม? พวกคุณยังใช้จดหมายแจ้งเบาะแสที่ไม่กล้าแม้แต่จะเขียนชื่อคนส่งมาสอบสวนฉันได้ แล้วจะให้ฉันเขียนจดหมายแจ้งเบาะแสสักสองฉบับ กล่าวหาพวกคุณว่าละเลยหน้าที่และใช้วิธีเหมารวมไม่ได้หรือ?”
“สหายร่วมงานหญิง ช่วยระวังท่าทีเวลาพูดด้วย”
จางปิงก้าวออกมา ตวาดเสียงกร้าว