กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
คนบ้านข้าง ๆ กลับยอมพูดง่ายถึงขนาดนี้?
กู้ฉางหยวนมองออกว่านางสงสัย บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ “มีพยาน พวกเขาหนีไม่รอด”
“พยาน?”
มีใครเห็นหรือว่าคนบ้านข้าง ๆ มาจิ้มจนหลังคาบ้านพวกเขาทะลุ? ซูเฉียวไม่เข้าใจอยู่เล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าของกู้ฉางหยวนยิ่งกว้างขึ้น “ฉันบอกว่ามีพยาน ก็แปลว่ามีพยาน”
อันที่จริงแล้ว แน่นอนว่าไม่มีพยานอยู่แล้ว
แต่คนบ้านข้าง ๆ เดิมก็มีชนักติดหลังอยู่แล้ว ย่อมทนการหลอกถามของกู้ฉางหยวนไม่ไหว! ยิ่งเมื่อสถานะของกู้ฉางหยวนตั้งอยู่ตรงหน้า ซูอ้ายหมินและคนอื่น ๆ ก็ไม่อยากเข้าไปในสถานีตำรวจอีก
พวกเขาจึงยอมรับอย่างว่าง่ายเช่นนั้น
เรื่องนี้จึงทำให้จูกุ้ยฮวาร้องไห้โวยวายด่าทอไม่หยุด
แต่กู้ฉางหยวนไม่สนใจนางเลยแม้แต่น้อย