ตอนที่ 31 พ่อแม่ที่ไม่เอาไหน

หลังจากให้การรักษาฉุกเฉินราวสิบนาที ไข้สูงของเถี่ยตั้นก็ลดลงแล้ว เธอยังใช้น้ำเกลือทำความสะอาดและฆ่าเชื้อบาดแผลทั่วร่างของเถี่ยตั้น ก่อนจะปิดด้วยผ้าก๊อซทางการแพทย์สะอาดแล้วพันแผลให้เรียบร้อย

หลังจัดการทุกอย่างเสร็จ เธอเพิ่งยืดตัวขึ้นและยังไม่ทันพูดอะไร หลิวชุนฮวาก็พุ่งเข้ามา “เถี่ยตั้น เถี่ยตั้น ลูกเป็นอะไรไหม? อย่าทำให้แม่ตกใจสิ”

หลิวชุนฮวาเขย่าไหล่เถี่ยตั้นไม่หยุด ส่วนซูเฉียวกำลังล้างมืออยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วแน่น “ถ้าคุณยังเขย่าเขาแบบนี้ สมองเขาคงถูกคุณเขย่าจนพังแน่”

แน่นอนว่าเด็กโตขนาดนี้ แค่เขย่าครั้งสองครั้งย่อมไม่ทำให้สมองพัง คำพูดของซูเฉียวจึงค่อนข้างเกินจริงไปสักหน่อย เพราะเธอรู้ว่าหากไม่พูดให้เกินจริง ผู้หญิงที่ชื่อหลิวชุนฮวาคนนี้คงไม่รู้ถึงความร้ายแรงของเรื่อง

เป็นอย่างที่คิด หลังเสียงของเธอสิ้นลง หลิวชุนฮวาก็ไม่กล้าเขย่าต่อ