กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย DeviTS
เสียงร้องไห้ดังขึ้น จูกุ้ยฮวารีบเดินเข้ามา
ซูเฉียวมีสีหน้าจดจ่อ คิ้วขมวดแน่น ตอนนี้เธอกำลังฝังเข็มอยู่ จึงไม่มีทางแบ่งสมาธิไปจัดการจูกุ้ยฮวาได้
“ไม่ต้องรีบ ฉันจัดการเอง”
กู้ฉางหยวนเอ่ยเสียงเบา ก่อนเงยหน้าขึ้นกวาดตามองไปด้วยสายตาเย็นชา
ในดวงตาเรียวยาวเต็มไปด้วยเจตนาสังหารอันเยียบเย็นที่แผ่ปกคลุมไปทั่ว จูกุ้ยฮวาซึ่งร้องไห้เดินเข้ามาพลันชะงักฝีเท้า ร่างทั้งร่างราวกับถูกบางสิ่งตรึงเอาไว้ ยืนแข็งอยู่ตรงนั้นจนไม่อาจขยับไปข้างหน้าได้แม้แต่ครึ่งก้าว
ความหวาดกลัวพุ่งจากฝ่าเท้าขึ้นไปถึงศีรษะ
ทุกอณูของร่างกายล้วนแผ่ซ่านไปด้วยความหวาดกลัว