ตอนที่ 22 ล้วนเข้าข้างคนของตน

คนที่เข้าร่วมการต่อสู้คือกู้ฉางหยวน

เขาคว้าแขนซูเฉียวแล้วดึงนางขึ้นมา จากนั้นก็เตะซูหงเหมยที่พุ่งเข้ามาจนกระเด็นออกไป

ใช่แล้ว เขาเตะจนกระเด็นออกไปจริง ๆ

หลังเสียงดัง “ปึง” ซูหงเหมยก็ล้มทับต้นข้าวเป็นบริเวณกว้าง ทำให้น้ำโคลนในนาข้าวกระเซ็นขึ้นมาจำนวนมาก

กู้ฉางหยวนโอบซูเฉียวไว้ในอ้อมแขนด้วยจิตสำนึก ใช้ร่างกายบังน้ำโคลนที่กระเซ็นเข้ามา

“เป็นยังไงบ้าง มีตรงไหนบาดเจ็บหรือเปล่า?” กู้ฉางหยวนก้มตาถามอาการของนางทันที

ซูเฉียวส่ายหน้าอย่างงุนงง

เดี๋ยวนะ เขารู้ตัวหรือเปล่าว่าเมื่อครู่นี้กำลังทำอะไรอยู่? การรับใช้ประชาชนต้องทุ่มเทถึงขนาดนี้เลยหรือ? เมื่อครู่นี้สิ่งที่กระเด็นเข้ามาเป็นแค่น้ำโคลน เขายังใช้ร่างกายบังให้ แล้วถ้าเป็นกระสุนหรืออาวุธที่มีอานุภาพร้ายแรงอย่างมีดทำครัวล่ะ?