ตอนที่ 18 เริ่มเขินแล้ว

ซูเฉียวไม่รู้ความคิดของกู้ฉางหยวน หลังจากทักทายแล้ว เธอก็กล่าวขอบคุณว่า “ขอบคุณสำหรับน้ำร้อนเมื่อกี้”

ทันทีที่เสียงของเธอสิ้นลง ใบหน้าของกู้ฉางหยวนก็แดงวาบขึ้นมา เขาไม่คิดว่าความคิดเล็ก ๆ ของตัวเองจะถูกมองออก แถมเธอยังกล่าวขอบคุณอย่างตรงไปตรงมาอีก…

ชายหนุ่มยกมือขึ้นปิดปากอย่างกระอักกระอ่วน แล้วไอเบา ๆ “ไม่…ไม่เป็นไร…”

แสงไฟยามค่ำคืนไม่ค่อยสว่างนัก ซูเฉียวจึงไม่ทันสังเกตสีหน้าเขินอายของชายหนุ่ม หลังพูดจบ เธอก็เบนสายตากลับไปอ่านบันทึกของตัวเองต่อ

ในยุคปัจจุบัน เธอเป็นศัลยแพทย์ แม้เพราะมีมิติหมอเทวะและได้รับมรดกของตระกูล ทำให้เธอไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับแพทย์แผนจีน แต่ถึงอย่างไร นั่นก็ไม่ใช่สาขาที่เธอศึกษามาเป็นหลักตลอดหลายปี

ตอนนี้หากต้องการรื้อฟื้นขึ้นมา เธอก็ยังต้องอ่านให้มากหน่อย