ตอนที่ 10 เอาชีวิตคนมาล้อเล่นหรือ?

ซูเฉียวจิ๊ปากเบา ๆ เมื่อวานยังโดนสั่งสอนไม่พออีกหรือ?

ดวงตางามหรี่ลงเล็กน้อย มุมปากยกขึ้นเป็นรอยโค้งบาง ๆ ขณะมองจ้าวอิ๋ง

จ้าวอิ๋งถูกสายตาของซูเฉียวจ้องจนรู้สึกขนลุกในใจ แต่เมื่อนึกได้ว่าทุกอย่างทำไปเพื่อให้ได้ผู้ชายแสนยอดเยี่ยมคนนั้นมา ความกล้าของนางก็กลับมาอีกครั้ง

อย่างไรเสียที่นี่ก็มีคนมากมาย ซูเฉียวไม่กล้าทำอะไรนางหรอก

“เฉียวเฉียว...”

ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นในใจจ้าวอิ๋ง ซูเฉียวก็แค่นหัวเราะแล้วก้าวเข้าไปข้างหน้า ยกมือฟาดฝ่ามือลงบนแก้มของจ้าวอิ๋งดังเพียะ ฝ่ามือนี้ทำให้ผู้คนในสหกรณ์จัดจำหน่ายตกตะลึงกันหมด แต่ซูเฉียวกลับยังคงสงบนิ่ง นางคว้าผมของจ้าวอิ๋งแล้วลากอีกฝ่ายออกไปด้านนอก

“เฉียวเฉียว...ซูเฉียว ซูเฉียวจะทำอะไรน่ะ? ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉัน”