กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 เพราะผมตีขาเขาหัก
เห็นเหล่ารปภ. รอบข้างกำลังเอามือไปแตะที่เอวด้านหลัง บรรยากาศตึงเครียดราวกับสายธนูที่ถูกดึงจนตึง พร้อมจะขาดสะบั้นได้ทุกเมื่อ
ผมโยนขวดเหล้าไปไกล ๆ พลางดึงฉินหลันมาบังไว้ข้างหลัง พลางยิ้มประจบพี่เปียว
“พี่เปียวครับ ขอโทษที ขอโทษจริง ๆ ครับ! ยัยนี่มันใจร้อน นึกว่าพี่จะเล่นงานผม ก็เลยร้อนรนไปหน่อย”
พี่เปียวแค่นเสียงหึหนึ่งครั้ง เขามองดูอาซินที่ยังดิ้นพล่านอยู่บนพื้น แล้วหันไปมองฉินหลันที่ท่าทางระแวดระวัง ในแววตาของเขาฉายอารมณ์บางอย่างที่ผมคุ้นเคยแต่กลับรู้สึกเหลือเชื่อ
นั่นคือความเกรงใจ
ซ้ำยังมีความรู้สึก… จนใจ? อยู่บ้าง