กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 92 พี่หลันดันให้ผมไปนอนบ้านเธอ
กินข้าวเสร็จ ฉินหลันก็ไม่ให้ผมลงมือ แต่สั่งให้ซูเถาเก็บจานชามแทน
เธอยืนแต่งหน้าอยู่หน้ากระจกที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตรงประตูห้องน้ำแคบ ๆ
ลิปสติกเป็นสีแดงสดจัดจ้านชวนให้คนรู้สึกถูกคุกคาม ส่วนอายไลเนอร์ก็กรีดหางยาวเรียว หญิงสาวข้างบ้านผู้แสนอ่อนโยนเมื่อครู่หายวับไปในพริบตา
คนที่มาแทนคือดาวเด่นแห่ง “โรสแมรี่” ผู้สวยสะกดทุกสายตา
“กี่โมงแล้ว?” เธอถามพลางเม้มริมฝีปาก
“หนึ่งทุ่มสี่สิบ” ผมเหลือบมองโทรศัพท์ ในใจคิดว่าเธอน่าจะได้เวลาไปทำงานแล้ว ในที่สุดผมก็จะได้พักหายใจเสียที
“ใกล้ได้เวลาแล้ว”
ฉินหลันปิดฝาลิปสติกดัง “กึก” อย่างชัดเจน
เธอหันมาแล้วจัดกระโปรงรัดรูปสีดำบนตัวให้เข้าที่ เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าชัดเจนจนคนมองใจร้อนวูบ