กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 เรานอนด้วยกัน
เสียงคำรามลั่นจากปลายสายยังคงดังต่อเนื่อง แหลมแสบแก้วหูราวกับจะสั่นสะเทือนจนลำโพงโทรศัพท์แตกเป็นเสี่ยง
“เฉินเจิน! นายคิดว่าตัวเองน่าภูมิใจมากนักหรือ?”
“เอาเงินของฉันไปเลี้ยงดูนักศึกษามหาวิทยาลัยหญิง ยังมียางอายอยู่บ้างไหม?”
“เกิดผู้หญิงคนนั้นเป็นโรคอะไรขึ้นมา ต่อไปนายอย่าหวังว่าจะได้แตะต้องตัวฉันอีกแม้แต่นิดเดียว! ฉันขยะแขยง!”
ผมขยับโทรศัพท์มือถือออกห่างจากหูเล็กน้อย พลางแคะหูเบา ๆ
ยัยผู้หญิงคนนี้ พลังปอดดีชะมัด
“เงินของเธอ?”
ผมแค่นหัวเราะใส่ไมโครโฟน ก่อนจะเอ่ยเนิบ ๆ
“หลินเหยา สมองเธอโดนประตูหนีบเข้าแล้วหรือ?”