กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ธุรกรรม 5,000 หยวน
ผมส่งข้อความออกไป จ้องหน้าจอรอคำตอบของซูเถา
เกือบจะตอบกลับมาทันที ข้อความแฝงความระแวงระวังอย่างน้อยใจ “คุณลุง หนูอยากขอยืมเงินคุณลุงหน่อย ไม่รู้ว่าสะดวกหรือเปล่าคะ?”
ผมมองบรรทัดนั้นแล้วยิ้ม
รอยยิ้มเย็นเยียบ
อย่างที่คิดไว้ ใต้หล้านี้ไม่มีข้าวเที่ยงฟรีอยู่จริง
ครั้งก่อนยังว่าจะเลี้ยงข้าวผมเพื่อขอบคุณ พอเห็นว่าผมไม่ตอบก็เปลี่ยนมาเรื่องยืมเงินซะงั้น
“ยืมเท่าไหร่?” ผมพิมพ์ถาม ในใจรู้เจ็งแล้วว่าเงินก้อนนี้ถ้าให้ออกไปก็เหมือนโยนซาลาเปาให้หมากิน ไม่มีวันได้คืน
“ห้าพันคะ”
ตัวเลขไม่มากไปไม่น้อยไป