เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 ผมมองคุณเป็นสมบัติ แต่คุณเอาตังค์ผมไปเปย์ชายชู้?
สมองของผมราวกับถูกกระแสไฟฟ้าที่มองไม่เห็นแล่นผ่านอย่างรุนแรง ชั่วขณะนั้นภายในหัวก็ขาวโพลนและมีเสียงดังซ่า ๆ ไปหมด
เสียงเพลงอันผ่อนคลายในร้านกาแฟ เสียงกระซิบกระซาบของคู่รักโต๊ะข้าง ๆ แสงไฟรถที่ไหลผ่านนอกหน้าต่าง… ทุกสิ่งทุกอย่างพลันเลือนหายไป ในโลกของผมเหลือเพียงประโยคที่หลุดออกมาอย่างแผ่วเบาของหลินเหยาเท่านั้น
เธอเอาเงินทั้งหมดไปให้มัน
เงินที่ผมให้เธอไป
เธอเอาไปให้ผู้ชายคนนั้น
ไอ้ผู้ชายแก่หัวล้านหน้าตาน่าเกลียดตัวมันเยิ้ม ที่ดูไม่ต่างจากหมูตัวผู้ติดสัดตัวนั้น!
ผมนึกว่าตัวเองเคยจินตนาการถึงความเป็นไปได้ที่เลวร้ายที่สุดไว้หมดแล้วเสียอีก
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เธอหลงใหลในความฟุ้งเฟ้อ จนยอมให้ผู้ชายแก่คนนั้นเอาเงินกับของแบรนด์เนมมาเลี้ยงดู