กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 กางเกงถอดหมดแล้ว เธอกลับให้ผมดูแบบนี้?
คนขับรถแทนมุ่งหน้าขับรถอย่างตั้งใจ ผมกับฉินหลันนั่งเรียงกันบนเบาะหลัง
แสงไฟนีออนนอกกระจารถแลบผ่านไป ทอดเงาเปลี่ยนสีระยิบระยับลงบนใบหน้าอิ่มฝันของเธอ
ผมมองเธอ แต่ในใจกลับมุ่งกังวลกับเรื่องอื่น
สามพันหยวน
เหตุไหนเธอยังไม่ขึ้นเรื่องเงินสักที?
ตามกล่อมเกลา ธุรกรรมแบบนี้ไม่ใช่ควรจ่ายเงินก่อน ค่อยลงมือทำหรือ?
เธอลืมไปหรือ? หรือไม่ได้ตั้งใจจะรับตั้งแต่แรก?
ความคิดหนึ่งลอยขึ้นมาในหัวผม: ถ้าเธอไม่ถามขึ้นมาเอง ผมจะได้ไม่ต้องจ่ายไหม?
ความคิดนี้เติบโตเร็วเหมือนหญ้าป่า