กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 ใครเป็นคนดี? ผมไม่ใช่!
คำสั่งของผมพุ่งผ่านไปเหมือนลมเหนือเย็นเยียบ ปะทะใบหน้าของซูเถาที่ยังคงความซนซื่อเหลืออยู่ไม่ครบทุกส่วน ดวงตาที่ยังกระพริบแฝงความกลัวของเธอเหมือนถูกน้ำแข็งจากถ้อยคำของผมแช่แข็งเอาไว้
ผมเห็นร่างของเธอสะดุ้งสั่น ขอบตาเริ่มแดงเปียกด้วยน้ำตา ริ้วน้ำใสเดินทางผ่านแก้มเธอทิ้งร่องรอยสองแนวชัดเจน
“ก…เดี๋ยวเราถอดให้เถอะค่ะ เราจะช่วยคุณลุงซักเอง” เธอกลืนเสียงพูดเบาลงจนหาย ฝังกับความอยากร้องไห้ พูดเสียงแผ่ว น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความน้อยใจ ทว่ากลับไร้ซึ่งความต่อต้านแม้แต่น้อย
หัวใจผมสั่นคลอน ณ วินาทีนั้น ผมรับรู้อย่างชัดเจนถึงความอ่อนแรงสูญเสีย ของคนที่ถูกดันจนหมดทางถอย