กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 ทำแล้วก็ทำให้สุด คืนนี้กูขอเป็นสัตว์เดรัจฉานสักหน!
ผมยืนนิ่งอยู่กับที่ กำหมัดแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว
ช่วยสาวงามบ้าบออะไรกัน!
ผมไม่ใช่วีรชน แล้วก็แม่งไม่มีอารมณ์จะช่วยผู้หญิงที่ออกมาขายตัว
ความคิดหนึ่งวนเวียนอยู่ในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า เป็นความคิดมืดมน เหนียวหนืด แต่กลับเย้ายวนจนถึงตาย: ทำไมกัน?
ทำไมไอ้ขยะสองคนที่ดูปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี ถึงพาเด็กสาวระดับสูงสุดแบบนี้ไปได้?
ให้พวกมันได้ประโยชน์ไป สู้ให้ผมได้ประโยชน์เสียเองยังดีกว่า!
ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา มันก็เติบโตในใจผมอย่างบ้าคลั่งราวกับหญ้าป่า
ผมนึกถึงหลินเหยา นึกถึงภาพที่เธอเริงรักอยู่ใต้ร่างผู้ชายหน้าตาอัปลักษณ์คนนั้น
ทำไมผมต้องอดกลั้นเพื่อผู้หญิงที่หักหลังผมด้วย? ทำไมผมต้องข่มใจตัวเอง?