กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 214: ฉันจะเอาความคิดของฉันเอง
เรื่องความปลอดภัยของลูกสาว ถ้าไม่พาเด็กกลับมา แล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีก ต่อให้ร้องไห้ก็ไม่รู้จะไปร้องกับใคร
ในเมื่อพาตัวลูกกลับเข้าเมืองเองไม่ได้ ก็ไม่ต้องรักษาหน้าอะไรแล้ว ต่อให้ขายหน้าก็ต้องกัดฟันลุยให้ถึงที่สุด
ดังนั้นพ่อของเหลียวชุ่ยฮวาจึงถีบรถสามล้อกลับบ้าน สีหน้าหดหู่ราวกับกำลังจะไปวิจารณ์ตัวเองต่อหน้าที่ประชุมใหญ่ทั้งโรงงาน
พี่ชายคนรองของเหลียวชุ่ยฮวายังคิดจะขอติดรถไปด้วย แต่พ่อปั่นออกไปไกลแล้ว
“พ่อ ผมยังไม่ได้ขึ้นรถเลย! เฮ้อ... พ่อครับ ผมยังไม่ได้ขึ้นรถนะ”
“วิ่งกลับมาเองแล้วกัน”
บนถนนเส้นเล็กไม่มีใครจัดคนมากวาดหิมะ แถมยังไม่มีไฟถนน กลางคืนทั้งมืดทั้งลื่น หิมะบางๆ ปกคลุมผิวน้ำแข็งจนแทบมองทางไม่เห็น