บทที่ 201: หลี่ชิงโจวผู้มีน้ำใจอย่างหาได้ยาก

บทที่ 201: หลี่ชิงโจวผู้มีน้ำใจอย่างหาได้ยาก

จากนั้นหลี่ชิงโจวก็เก็บพลั่วเหล็ก คลายผนึกญาณจิตของเฒ่าหลัวหลังค่อม แล้วตบหน้าเขาเต็มแรงหนึ่งฉาด ก่อนจะพุ่งตัวออกจากบ้านไปซ่อนอยู่นอกกำแพงลานบ้าน แผ่ญาณจิตจับตาดูด้านในห้อง

เฒ่าหลัวหลังค่อมกำลังหลับสบาย จู่ ๆ ก็ถูกใครบางคนตบหน้า ในความมืดเขาเห็นเพียงเงาร่างหนึ่งพุ่งหนีออกจากประตูไป ทั้งวางอำนาจ ทั้งกำเริบเสิบสาน ไร้ยางอายจนแทบไม่เห็นเฒ่าหลัวหลังค่อมเป็นคน

เฒ่าหลัวหลังค่อมเดือดดาลขึ้นมา เขาคลุกคลีอยู่ในวงการมาหลายสิบปี ยังไม่เคยเห็นเศรษฐีคนไหนหน้าด้านหน้าทนถึงขนาดนี้มาก่อน

พอคลำไปถึงเชือกดึงโคมไฟแล้วกระตุกหนึ่งที ด้วยความโกรธจัด เขากลับดึงเชือกขาดคามือ