บทที่ 172: แอบฟัง

บทที่ 172: แอบฟัง

ช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงย่างเข้าสู่ต้นฤดูหนาว เป็นเวลาที่นายพรานเริ่มขึ้นเขาเข้าป่าล่าสัตว์ ตอนนี้ลมตะวันตกเฉียงเหนือพัดกระหน่ำไม่หยุด จนใบไม้ส่งเสียงกรอบแกรบ กิ่งไม้แห้งหักลงมาก็ถือเป็นเรื่องปกติ

สัตว์ในป่าค่อย ๆ เคยชินกับความเคลื่อนไหวรอบตัว ทำให้ความระแวดระวังลดลง และเปิดโอกาสให้นายพรานย่องเข้าใกล้ได้ง่าย

สถานการณ์ตอนนี้ก็คล้าย ๆ กัน หลี่ชิงโจวกับเหลียวชุ่ยฮวาถอยหลังไปหลายเมตร แล้วหลบอยู่หลังต้นสนใหญ่ต้นหนึ่ง

เฉาเสี่ยวเทียนกับเยาวชนปัญญาชนหญิงคนนั้นหยุดอยู่บนลานโล่ง ห่างจากพวกเขาไม่ถึงสิบเมตร ทั้งคู่กอดกันอย่างลืมตัว จนไม่ทันสังเกตเห็นหลี่ชิงโจวกับเหลียวชุ่ยฮวาในความมืด