บทที่ 170: วันลาและข่าวลือ

บทที่ 170: วันลาและข่าวลือ

สุดท้ายหลิวเยี่ยนเอ๋อร์ก็สู้หลี่ชิงโจวไม่ได้ ด้วยแขนขาเล็ก ๆ แบบเธอ หลี่ชิงโจวใช้มือข้างเดียวก็กดเธอไว้ได้แล้ว

แต่หลิวเยี่ยนเอ๋อร์ก็กลับมาดีใจได้อย่างรวดเร็ว เพราะหลี่ชิงโจวบอกว่าถ้าขายเนื้อหมูป่าได้ เขาจะแบ่งเงินให้เธอกับเหลียวชุ่ยฮวา

หมูป่าตัวใหญ่ที่มีน้ำหนักรวมราว 240–300 กิโลกรัม หากคิดราคากิโลกรัมละสองถึงสามเหมา ก็น่าจะขายได้ราวหนึ่งร้อยถึงหนึ่งร้อยห้าสิบหยวน

แบ่งกันสามคน อย่างน้อยก็ได้เงินเพิ่มเท่ากับค่าแรงอีกหนึ่งเดือน แล้วจะไม่ดีใจได้ยังไง?

“นี่ หลี่ชิงโจว นายกะจะเอาเนื้อหมูป่าไปขายที่ไหน มีช่องทางเหรอ?”

“อืม เดี๋ยวฉันทำเป็นเนื้อหมูตากแห้งก่อน แล้วค่อย ๆ เอาไปแลกเป็นเงินได้”

“จริงเหรอ? งั้นก็ดีมากเลย”