บทที่ 166: อย่าทำคนอื่นตกใจ

บทที่ 166: อย่าทำคนอื่นตกใจ

ภายในห้อง อู๋ซินผิงปล่อยตัวหลิวต้าเหม่ย หลิวต้าเหม่ยราวกับคนที่กำลังจะจมน้ำและเพิ่งโผล่ศีรษะพ้นผิวน้ำได้สำเร็จ เธอจึงสูดหายใจหอบอย่างสุดแรงตามสัญชาตญาณ

ครูฝึกพาผู้บังคับหมวดเยาวชนปัญญาชนหญิงรีบรุดเข้ามา ตอนแรกพวกเขาคิดว่าสัตว์ป่าบุกเข้ามาในกองร้อย แต่พอพบว่าไม่ใช่ และได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวแว่วมาจากทางนี้ จึงรีบเข้ามาดู

พวกเขาส่องไฟฉายไปรอบหอพัก แต่กลับไม่เห็นอะไรเลย

ผู้บังคับหมวดเยาวชนปัญญาชนหญิงเดินเข้าไปดูทีละห้อง พบว่าทุกคนอยู่กันครบ ไม่มีใครแอบออกไปข้างนอก และไม่มีใครแกล้งไม่นอนแล้วเล่นซนส่งเสียงวุ่นวาย พอออกมา เธอก็รายงานเสียงเบากับครูฝึกว่า

“ครูฝึก ทุกคนอยู่กันครบค่ะ ทุกอย่างปกติดี จะเป็นไปได้ไหมคะว่าเราหูฝาดไปเอง?”