บทที่ 164: ผีสองหน้า

บทที่ 164: ผีสองหน้า

หลิวต้าเหม่ยได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจึงสะดุ้ง คิดว่ามีคนอยู่แถวนั้น แต่กลับเห็นใบหน้าคนซีดเผือดคล้ายจะอยู่ริมแม่น้ำไม่ไกล เธอจึงร้องออกมาด้วยความตกใจ

“เป็นอะไรไป ต้าเหม่ย?”

เพื่อนสนิทสองคนของหลิวต้าเหม่ยได้ยินเสียง จึงรีบเดินเข้ามา

“ในน้ำ... ในแม่น้ำ...”

หลิวต้าเหม่ยชี้ไปทางริมแม่น้ำ ร่างกายสั่นเทาจนพูดแทบไม่เป็นคำ

เพื่อนสนิททั้งสองมองไปตามทิศทางที่เธอชี้ แต่กลับไม่เห็นอะไรเลย จึงคิดว่าหลิวต้าเหม่ยตาฝาด

“ไม่มีอะไรเลยนี่ เธอเสร็จหรือยัง? รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวผู้บังคับหมวดเรียกแล้ว”

“ไม่ใช่นะ ในแม่น้ำเหมือนจะมีศพคนอยู่ ฉันเห็นหน้าเขา”