บทที่ 160: อสูรต้องเผชิญทัณฑ์เคราะห์สามประการ

บทที่ 160: อสูรต้องเผชิญทัณฑ์เคราะห์สามประการ

“ฉันยอมแล้ว! กลับกันเถอะ”

เยาวชนปัญญาชนหญิงทั้งสองได้ยินดังนั้นก็รีบลุกขึ้น แล้วเดินตามหลี่ชิงโจวไป

ฮวาฮวาสะบัดน้ำฝนออกจากตัว พลางมองผู้หญิงแปลกหน้าสองคนอย่างสงสัย ไม่เข้าใจว่าทำไมพวกเธอถึงเอาแต่เดินตามตัวเอง

ฝนเทลงมาอย่างหนัก แถมยังมีแนวโน้มว่าจะตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ หลี่ชิงโจวใช้มือซ้ายจูงเส้าเสี่ยวหว่าน มือขวาถือร่ม ส่วนเสิ่นจือหยวนก็เกาะข้อศอกของเขาไว้

คนหนึ่งพาสาวสวยสองคนเดินฝ่าฝนบนทางลื่นได้อย่างมั่นคง หลี่ชิงโจวรู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองแข็งแรงสุด ๆ

ไม่ใช่ว่าเขาตั้งใจจะจูงสาวสวยทั้งสองคน แต่ทางบนเขาเดินลำบาก แถมยังมีทั้งเฟิร์น พุ่มไม้ หญ้ารก และเถาวัลย์เต็มไปหมด ถ้าเขาไม่จูงไว้ พวกเธอคงได้ล้มกันพอดี