บทที่ 153: หัวเราะสิ

บทที่ 153: หัวเราะสิ

ตอนแรกหมีดำกำลังเล่นเกมเหยี่ยวจับลูกเจี๊ยบกับเสี่ยวจิ่วอย่างสนุกสนาน ถึงขั้นกดตัวเสี่ยวจิ่วเอาไว้ได้แล้ว

มันกำลังจะแลบลิ้นยาวออกมาเลียหัวเจ้าตัวเล็กอยู่แล้ว จู่ ๆ เสียงปืนก็ดังขึ้น ทำเอามันสะดุ้ง รีบปล่อยเสี่ยวจิ่วแล้วหันหลังวิ่งหนีทันที

หมีดำไม่ได้ซื่อบื้ออย่างที่เห็นภายนอก สัตว์ป่าชนิดนี้มีพละกำลังมหาศาล ปีนต้นไม้ได้ ว่ายน้ำเป็น แถมยังวิ่งเร็วไม่ใช่เล่น ประสาทรับกลิ่นก็ไว และมีพลังชีวิตหนาอย่างกับโกง เรียกได้ว่าเป็นนักรบสารพัดประโยชน์เลยทีเดียว