กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 128: หนุ่มน้อยไปดูตัว
“ฉันไม่ไปหรอก คนอื่นเขาไปดูตัวกัน ฉันไปด้วยก็ไม่เหมาะ”
“ไม่เหมาะตรงไหน?”
“ช่วยไม่ได้ ฉันหน้าตาดีเกินไป ถ้าฉันไปด้วย สาวน้อยคนนั้นก็เอาแต่มองฉัน แล้วจะยังชอบคนอื่นลงได้ยังไง?”
“โห นายโม้เก่งจริงๆ”
“ได้!”
หลี่ชิงโจวบอกลาเหล่าผู่ แล้วหันหลังเดินเข้าไปในภูเขา
เมื่อฤดูร้อนมาถึง ดอกไม้ใบหญ้าและต้นไม้ก็เติบโตเต็มที่ เส้นทางไปยังคลังสินค้าถูกพืชพรรณปกคลุมจนมิด ราวกับกำลังเดินฝ่าป่าดงดิบ ทุกครั้งที่เดินไปได้สักพัก เขายังต้องคอยปัดกิ่งไม้กับเถาวัลย์ที่เกะกะออกไป