กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 120: รีบขึ้นรถ
แฟนสาวของเขาดันมุดเข้าไปในป่าละเมาะกับผู้ชายคนอื่นต่อหน้าต่อตาเขา แต่ตัวเขากลับถอนหายใจโล่งอกเสียอย่างนั้น พอเยาวชนปัญญาชนชายคิดได้แบบนี้ ก็รู้สึกแย่ไปทั้งตัวทันที
แต่เขาก็รู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามาสนใจเรื่องหยุมหยิม และยิ่งไม่ใช่เวลามายืนเอ๋อรอให้คนจับได้
หมอนี่ก็เป็นคนใจเด็ดเหมือนกัน หลี่ชิงโจวลากเสี่ยวเยี่ยนวิ่งไปทางใต้ ส่วนเขากลับเดินทื่อ ๆ ไปทางเหนือ
ยังไงซะก็ไม่มีใครจับได้ว่าเขาอยู่กับเสี่ยวเยี่ยน เขาแค่บอกว่าอารมณ์ไม่ดี เลยมาที่ลำน้ำแยกเจียงฉาเพื่อเดินเล่นผ่อนคลาย แล้วใครจะทำอะไรเขาได้?
ผลก็คือเขาถูกล้อมไว้จนได้
“หยุดนะ! มาทำอะไรที่นี่?”
“อ้าว~ นี่ไม่ใช่เจ้าลิง ลูกน้องคนสนิทของพี่เทียนหรอกเหรอ? เป็นไง ไข่ไม่เจ็บแล้วเหรอ?”
“หวังเต๋อเลี่ยง แกอยากโดนต่อยใช่ไหม?”