บทที่ 107: ไม่ค่อยสงบสุข

บทที่ 107: ไม่ค่อยสงบสุข

คุยกันไปคุยกันมา อาหารก็เสร็จพอดี หลินจื้อเฟิงใช้กล่องข้าวใบใหญ่ของหลี่ชิงโจวตักอาหารใส่จนเต็ม แล้วโปะหน้าด้วยผักที่ทั้งผัดทั้งนึ่งจนเละนุ่ม

“กินเถอะ! กินเยอะ ๆ กินให้อิ่มจะได้ไม่คิดถึงบ้าน”

หลี่ชิงโจวลองชิมดู ไม่เลวเลย นอกจากผักจะเค็มไปหน่อยแล้ว รสชาติก็ถือว่าดีทีเดียว

โดยเฉพาะตอนเอาผักเละ ๆ คลุกกับข้าวฟ่าง ยิ่งหอมเข้าไปใหญ่ ส่วนเห็ดในผักก็ช่วยชดเชยข้อเสียที่มันฝรั่งกับมะเขือยาวไม่มีอะไรให้เคี้ยวได้พอดี อร่อยจริง ๆ

หลังจากกินข้าวเสร็จ สวี่ว่านหลี่กับหลินจื้อเฟิงก็พาหลี่ชิงโจวเดินสำรวจภูเขาแถวนั้น