บทที่ 101: สนทนายามค่ำคืนในห้องพักผู้โดยสาร

บทที่ 101: สนทนายามค่ำคืนในห้องพักผู้โดยสาร

ตอนหลี่ชิงโจวมาถึงสถานีรถไฟก็เป็นช่วงหัวค่ำ เขาไปถามที่ช่องขายตั๋ว จึงรู้ว่าพอดีมีรถไฟขบวนที่ห้าสิบหกไปเจียมู่ซือกำลังตรวจตั๋วอยู่ ถ้าวิ่งให้เร็วหน่อยก็น่าจะยังขึ้นทัน

พอได้ยินอย่างนั้น หลี่ชิงโจวก็รีบควักเงินซื้อตั๋วแล้ววิ่งสุดชีวิต ในที่สุดก็ขึ้นรถไฟได้ทันในวินาทีสุดท้ายก่อนรถออก

กว่าจะหาที่นั่งของตัวเองเจอ วางสัมภาระและนั่งลงได้ รถไฟก็เริ่มเคลื่อนตัวช้า ๆ แล้ว

หลี่ชิงโจววิ่งมาทั้งวัน ต่อให้ตอนนี้สภาพร่างกายของเขาจะยอดเยี่ยมแค่ไหน ก็ยังอดเหนื่อยไม่ได้ เขาหาอะไรกิน จากนั้นพิงหน้าต่างฟังเสียงล้อรถไฟกระแทกรางดังกึงกัง ก่อนจะค่อย ๆ หลับไป

พอลืมตาขึ้นอีกครั้งก็เป็นเวลาตีสามกว่าแล้ว นอกหน้าต่างขาวโพลนไปหมด ระหว่างที่เขาหลับ รถไฟพาเขาข้ามแนวกำแพงเมืองจีนและแล่นลึกเข้าสู่ที่ราบซงเหลียว ตอนนี้ใกล้จะถึงฉางชุนแล้ว