บทที่ 43: ล้วนแต่ขายเนื้อทั้งนั้น

บทที่ 43: ล้วนแต่ขายเนื้อทั้งนั้น

ตอนมาที่กองการผลิต เขานั่งรถลากลา จึงยังไม่รู้สึกว่าระยะทางไกลเท่าไร แต่ตอนนี้หลี่ชิงโจวต้องใช้สองขาเดินทางเอง ก็เลยรู้สึกว่าค่อนข้างไกลอยู่เหมือนกัน

ยังดีที่สมรรถภาพร่างกายของเขาพัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด จึงแทบไม่รู้สึกเหนื่อย

หลังมาถึงคอมมูนประชาชน หลี่ชิงโจวก็เดินวนดูรอบหนึ่ง เขาไม่ได้มาเดินเล่น แต่อยากหารถที่กำลังไปทางเดียวกัน

คอมมูนประชาชนแห่งนี้ธรรมดามาก ถ้าไม่คิดจะศึกษาเรื่องบ้านถ้ำดินต่าง ๆ ก็แทบไม่มีอะไรให้เดินดู

สถานที่ก็มีแค่คลังธัญพืช โรงสี ที่ทำการไปรษณีย์ โรงพยาบาล สหกรณ์จัดซื้อและจำหน่าย บ้านพักข้าราชการของคอมมูนประชาชน โรงเตี๊ยมรถม้า โรงเรียนประถม และอื่น ๆ เดินดูคร่าว ๆ แค่ห้านาทีก็ทั่วแล้ว

หลี่ชิงโจวเดินวนอยู่รอบหนึ่ง แต่ไม่เห็นรถที่กำลังมุ่งหน้าไปตัวอำเภอเลย ไม่ว่าจะเป็นรถบรรทุก รถลากลา หรือจักรยาน ก็ไม่มีอะไรสักอย่าง