บทที่ 34: คนขายมีดเชื่อ

บทที่ 34: คนขายมีดเชื่อ

เกาหลานกับลวี่ซูเฟินเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรก พอเห็นบ้านถ้ำดินที่หลี่ชิงโจวอยู่คนเดียวก็อิจฉาจนตาแดงก่ำ

แต่ทั้งคู่ฉลาดขึ้นแล้ว จึงไม่ได้ยุให้คนอื่นมาร่วมวิพากษ์วิจารณ์หรือเล่นงานหลี่ชิงโจว เพียงเก็บเรื่องนี้ไว้ในใจเงียบ ๆ

โจวเชี่ยนกับสวีเว่ยหงก็มาช่วยเก็บดอกอะคาเซียเช่นกัน พอเห็นว่าหลี่ชิงโจวล็อกประตูห้องไว้ก็รู้ว่าเขาไม่อยู่ ทั้งคู่ไม่ได้แสดงท่าทีผิดปกติใด ๆ ราวกับเมื่อคืนคนที่กอดหลี่ชิงโจวแน่น หัวเราะและครางอย่างออดอ้อนไม่ใช่พวกเธอ

วันนี้หลี่ชิงโจววิ่งไปไกลกว่าเดิมเล็กน้อย เขาพบว่าสัตว์ป่าแถวบ้านถ้ำดินมีไม่มาก คาดว่าเป็นเพราะภัยแล้ง บริเวณใกล้เคียงไม่มีแหล่งน้ำ สภาพแวดล้อมไม่ดี นอกจากเหยื่อจะน้อยแล้ว ยังไม่มีตัวใหญ่ ๆ อีกด้วย

หลังจากส่งโจวเชี่ยนกับสวีเว่ยหงกลับหมู่บ้าน หลี่ชิงโจวก็ตรงไปยังสระน้ำ เติมน้ำไว้เล็กน้อย จากนั้นเดินเลียบลำธารสายเล็ก ๆ ลงไปทางปลายน้ำ พลางค้นหาไปตามร่องเขา